"بیانیه کوهستان" - تهران 25 آذر ماه 1392
۹۲/۱۰/۱ - ٨٣۱ بازديد

 همایش حقوق مناطق کوهستانی

بیانیه کوهستان

تهران- 25 آذر ماه 1392

 

 

ü      با اعتقاد به اینکه:

-         بیش از نیمی از وسعت کشور را کوهستان‌ها فرا گرفته و بخش عمده‌ای از جمعیت کشور به طور مستقیم و غیر مستقیم به کوهستان و منابع آن وابسته است.

-         کوهستان‌ها منشاء و ذخیره‌گاه مهم‌ترین منابع پایه همچون آب شیرین، جنگل، مرتع، مواد معدنی، تنوع زیستی، تنوع فرهنگی و ... هستند.

-         کوه‌ها نقش اساسی در تعیین وضعیت آب و هوایی فلات ایران دارند.

-         نقش کوهستان در پایداری اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و حفظ محیط زیست انکار ناپذیر است.

ü      و با توجه به:

-         شکنندگی و آسیب‌پذیری فزاینده اکوسیستم‌های کوهستانی در برابر تغییرات آب و هوا، رشد جمعیت و توسعه‏های بی‏رویه شهری، بهره‏برداری‌های غیر اصولی و مفرط، و گردشگری

-         حساسیت‏های نواحی کوهستانی

-         فقر عمومی جوامع کوه‏نشین به علت بی‌توجهی به معیشت آنان

-         مخاطرات طبیعی در نواحی کوهستانی (سیل، رانش، فرسایش خاک به علت عدم محفاظت از آنها)

-         تهدیدهای گوناگون زیست‏محیطی از ناحیه انسان

ü      و با در نظر گرفتن اینکه دولت جمهوری اسلامی ایران تصمیمات و مصوبات مجامع و کنفرانس‌های بین‌المللی در مورد حفاظت و حمایت از اکوسیستم‌های کوهستانی از جمله فصل 13 دستور کار 21 (ریو-1992)، بند 42 برنامه اجرایی ژوهانسبورگ (آفریقای جنوبی-2002)، بندهای 210 تا 212 کنفرانس ریو+20 (ریو-2012) را پذیرفته است.

ü      و همچنین

-         عدم وجود سازوکارهای حقوقی ویژه کوهستان

-         نبود سیاست‌های حمایتی لازم از این زیست‌بوم‌ها

-         عدم برنامه‏ریزی‏های بلندمدت و میان‌مدت برای دستیابی به توسعه پایدار کوهستان در کشور

 

ما شرکت‌کنندگان در همایش «حقوق مناطق کوهستانی»، از دولت، مجلس شورای اسلامی و سایر مقامات و مسئولین ذیربط، خواستار توجه جدی به این زیست‌بوم‌های ارزشمند، حساس و در عین حال آسیب‌پذیر کشور بوده و با توجه به ضرورت اتخاذ تدابیر همه جانبه در جهت حمایت و حفاظت از کوهستان پیشنهادات زیر را ارائه می‌نمائیم:

1-     به رسمیت شناختن کوهستان‌ها و هویت‌بخشی مستقل به آن‌ها به عنوان اکوسیستم‌های حساس و شکننده در سیاست‌های کلان کشور.

2-     تعریف حقوقی کوهستان‌ها به عنوان نواحی دارای هویت خاص از لحاظ حدود، اهالی، زیستگاه و منشأ منابع.

3-     تدوین قوانین و مقررات لازم جهت حفاظت و بهره‌وری صحیح از منابع کوهستانی و حمایت از کوه‏نشینان به عنوان حافظین اصلی منابع طبیعی ملی

4-     ایجاد زمینه قانونی مناسب برای مشارکت جوامع کوه‌نشین در فرآیندهای تصمیم‌گیری مرتبط با کوهستان به نحوی که دغدغه‌های محیط‌زیستی، اقتصادی و فرهنگی آن‌ها مورد توجه قرار گیرد.

5-     تامین امکانات و اعتبارات کافی برای حفاظت از کوهستان و ایجاد یک ساختار حقوقی و مدیریتی مستقل در یکی از دستگاه‌ها و سازمان‌های دولتی زیربط.

6-     ایجاد سازوکارهای لازم برای اجرای تصمیمات و مصوبات کنفرانس‌های بین‌المللی زیست محیطی در زمینه کوهستان در کشور.

7-       ارتباط با مجامع و سازمان‏های زیربط جهانی به منظور تبادل اطلاعات و جلب حمایت‏های فنی و مالی بین‏المللی، همچنین تسهیل حضور و مشارکت نمایندگان دولتی و غیر دولتی در برنامه‌ها و نشست‌های بین‌المللی از جمله نهاد "مشارکت برای کوه‌ها" (Mountain Partnership).

بازگشت